Teraz
Zawsze teraz, w naszym ciągłym ruchu, znacznym, nieznacznym... W każdym teraz jakiś punkt, z nich lwia część to jedynie szybko mijane rzeczy, często ledwie dostrzegane, rychło popadające w niepamięć, choć w każdym z nich coś się na przyszłość decyduje. A niekiedy teraz to jakieś większe postoje, na przyszłe przypominanie sobie, na jakieś kolejne teraz, z pustką do wypełnienia. Znów, teraz, przywołam norweskiego poetę: Rolf Jacobsen Teraz Teraz jest teraz, kiedy to czytasz, zanim znów zapomnisz. Teraz przepływa fragment wieczności, dziesięciotysięczna cząstka sekundy przez twoje ręce, na twoich oczach, jak płatek śniegu, tocząca się perła, strzała w powietrzu, zanim trafi. Grot włóczni tego, co było i tego, co jeszcze nigdy nie miało miejsca. Teraz od pierwszego wersu jesteś już odrobinę starszy. Teraz spada woda kaskadami, bije twoje serce. Teraz chmura przesłania słońce. Teraz odfrunęły ptaki. I teraz zapominasz o wszystkim. Przerzuć stronę, albo idź . przełożył z n...